بادخورک کوهی، پرنده ی همیشه در پرواز

بادخورک کوهی (شکم‌ سفید)
نام انگلیسی: Alpine Swift
نام علمی: Tachymarptis melba
نام کوردی: در زبان کوردی عموما بادخورکها با نام کارده په له شناخته میشوند

به مناسبت آمدن بهار طبیعت در این قدم از معرفی پرندگان کوهستان سراغ گونه ای از گروه خانواده باد خورکها ، خانواده ای جذاب با ویژگی های منحصر به فرد میرویم که دیدن آنها هر ساله برای ما  نوید آمدن بهار است.

 

ویژگی منحصر به فرد بادخورک ها و منجمله باد خورک کوهی پرواز بی وقفه ی آنها برای ماههاست.
این رکورد داران پرواز بی وقفه حدود ۸ ماه سال را بی وقفه و استراحت در پرواز اند. در حال پرواز شکار میکنند، میخوردند، در پرواز آب می آشامند، در حین پرواز جفت گیری کرده و حتی در پرواز میخوابند( هر نیمکره مغز جداگانه و نوبتی به خواب میرود)

ویژگی‌های ظاهری:
طول بدن20 تا 22 سانتیمترگستردگی بال‌ها حدود ۴۰ سانتیمتر
بادخورکی درشت‌جثه با دم دو شاخه و به نسبت کوتاه است. نر و ماده همشکل و فاقد تغییرات فصلی هستند. پرندە بالغ سر، روتنه و بال‌های یکدست قهوه‌ای دارد. دور چشم‌ها لکه سیاه رنگی دیده می‌شود. چانه، گلو و شکم سفید است .
پرندە نابالغ شبیه بالغ‌ها است ولی در روتنه خال‌های فشرده و ریز سفید رنگی دیده می‌شود.

زیستگاه:

برآمدگی‌های صخره‌ای، شکاف سنگ‌ها، غارها و صخره‌های ساحلی گاهی نیز سوراخ درختان را به عنوان زیستگاه برمی‌گزیند و از مناطقی با موانع طبیعی و انسان ساخت نظیر درخت‌ها و ساختمان‌ها پرهیز می‌کند.
فقط زمان خوابیدن روی تخم و بعد تغذیه جوجه ها چند صباحی را در لانه مینشینند.

تغذیه: با پروازی آرام‌ و قوی‌ همراه با مانورهای  سریع در ارتفاع بالا در هوا به شکار حشرات می‌پردازد.

پراکنش زمانی مکانی:
به صورت معمول تابستان‌گذران و مهاجر عبوری تمامی مناطق‌کوهستانی کشور است.

زادآوری:
جوجه‌آوری از اواسط اردیبهشت تا اواخر خرداد و با تشکیل کلنی در پرتگاه‌های صخره‌ای آغاز می‌شود. تک همسر است و آشیانه‌اش کاسه‌ای کم‌عمق از الیاف گیاهی و پر است که آن را توسط بزاق دهان به هم چسبانده و در شکاف یا لبه صخره‌های  بلند بنا می‌کند وضعیت حفاظت در فهرست پرندگان حمایت شدە جهانی و ملی قرار ندارد.